Light Move Festival

Anna Orlikowska

Ur. 1979 w Łodzi. W latach 1999-2004 roku studiowała na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, gdzie obroniła dyplom w pracowni Fotografii Użytkowej prof. Grzegorza Przyborka i pracowni Fotografii i Obrazu Wideo Konrada Kuzyszyna. W 2006 roku otrzymała nagrodę Fundacji Deutsche Banku w ramach konkursu "Spojrzenia". Działa w zakresie sztuki wideo, instalacji i fotografii.

Inspiracją dla artystki są najczęściej osobiste doświadczenia – wspomnienia, obrazy domu rodzinnego, pamięć o jego atmosferze (Tonący pokój 2004), obrazy najbliższego otoczenia. Pofabryczne, ogromne miasto, dom w którym mieszka, łóżko w którym śpi, warsztat pracy ojca są inspiracją dla jej prac. Sama ukryta pod maską (jak w cyklu Dance macabre 2004), lub zajmując miejsce na obrzeżach, w tle, obiera miejsce cichego obserwatora. Jej prace odnoszą się do sytuacji bardzo subiektywnych, ale i uniwersalnych, powszechnych, jak często powracająca tematyka przemijania. W swoich pracach łączy cechy dokumentu i inscenizacji. Diagnozuje życie w jego wymiarze biologicznym i duchowym zarazem. W fotografii panoramiczne ujęcia pokazują rozległy obraz tego, co widzialne a jednocześnie sięgają do głębi przeżyć duchowych.

Odnosi się do marzeń sennych, fantazji i mitów – nieuświadomionych elementów zapisanych w umyśle człowieka. W cyklu The Shadow (2008), artystka pokazuje prace, które są próbą projekcji podświadomych, często irracjonalnych obrazów funkcjonujących w społeczeństwie oraz kulturze.

Artystka odnosi się w swoisty sposób również do tradycji sztuki: surrealistyczną refleksją na temat przedmiotu dzieli się dzieli się z nami w pracy Obieg zamknięty (2006) – dobudowując do znajdującego się w galerii kaloryfera, dobudowała absurdalną gęstwinę rurek, przemianę znaczenia przedmiotu z użytkowej w ornamentalną. Taniec śmierci Hansa Holbeina był inspiracją dla pracy wideo Terminal Game (2007), w której artystka dokonuje przeniesienia w nowoczesność średniowiecznego toposu.

W twórczości Orlikowskiej daje znać o sobie także zakorzenieni w kulturze popularnej. Szczególny nacisk kładziony na stronę estetyczną rzeczywistości, z jednej strony ukrywa a z drugiej uwypukla dysonanse i traumy z nią związane: w 2008 roku, wraz z Bogną Burską, Orlikowska wzięła udział w wystawie we wrocławskim BWA, gdzie pokazała m.in. cykl konstruktywistycznych, białych rzeźb inspirowanych twórczością Katarzyny Kobro. Prace składające się z prostych form geometrycznych są czystymi, bardzo estetycznymi kompozycjami, które okazują się być planami piwnicznych pomieszczeń, które przez 24 lata służyły Jozephowi Fritzlowi do więzienia swej córki.

Jej prace znajdują się w kolekcji m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi i Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie.

logotypylogotypy Urząd Miasta Łodzi